Ik maak beeldend werk op papier en performances, waarin identiteit, intimiteit en nostalgie samenkomen. Ik gebruik verschillende technieken om mijn ideeën en emoties te verbeelden: fotograferen, schilderen, tekenen met (kleur)potlood en naaimachine.
Mijn Chinees-Nederlandse achtergrond beïnvloedt het werk, soms expliciet in performances. In mijn beelden is deze eerder sluimerend aanwezig, als een onderlaag waarin culturen elkaar schaduwen, spiegelen en zachtjes in elkaar overlopen.
Sommige werken ontstaan uit fotoportretten van mijzelf of van mensen uit mijn relationele kring. Vanuit een gevoel van liefde strijk ik mijn hand over het gezicht heen en bewerk ik de portretten met medium, draad en verf tot eigenaardige grimassen.
Op één van de werken zijn de ogen bedekt met gele garens in sterachtige vorm. Je ziet een Chinees meisje met een vrolijke lach, waarbij haar kin puntig met witte garens is gestikt. Elke ingreep, of dat nu een lijn, een vlek of een steek is, verandert de toon van het beeld.
Het hechtdraad verbindt, verwondt en herstelt. Misschien ook omdat er geen plek is waar ik mij werkelijk kan hechten. Het is een poging om de spanning tussen de twee werelden samen te brengen.
Elk herinnering wordt herschreven en krijgt een nieuwe huid. De grens van vertrouwdheid en vervreemding vind ik spannend.
De toeschouwer wordt actief betrokken bij mijn werk, waarbij het kijken een vorm van naderen wordt. De toeschouwer staat niet tegenover het werk, maar heel intiem ernaast. Het werk vraagt geen verklaring, maar de aanwezigheid van jou als toeschouwer.
In mijn melancholische drang naar nostalgie transformeer ik de herinneringen tot volmaaktheid: ik vul terloops mijn verleden aan met telkens nieuwe memoires.